27/11/2007

HAYATIM' A

   Ben o gün o salonda o toplantıda olmamalıydım. O güzel yüzünü,  kokunu almamalıydım. Alsam bile aldırmamalıydım baÅŸtan çıkaran, insana aÅŸktan baÅŸka bir ÅŸey hatırlatmayan o kokuya…

    AÅŸkım benim….

Hiçbir suçum yok benim, her ÅŸey senin yüzünden oldu…

    O gözler bana  o kadar anlamlı bakıyordu ki

O eller de aynı nedenle bu kadar sıcaktı biliyorum… Ya o gülüş?  Yok,  yok ne gülüşü ne de bakışı beni etkileyen sendin . O koca salonda toplantının ortasında beni etkileyen o gözlerdi. GüneÅŸ ışığıyla aydınlanmış bir salonun köşesinde sakince  oturuyordum, ben oysa… Sevdaların kanatlandığı yüreÄŸimin acısını bu dinginlikle bastırmaya çalışıyordum. GüneÅŸin sıcaklığını deÄŸil senin sıcaklığınla ısınıyordum , buram buram senin kokun yayıldı salona. Sonra seni gördüm, güneÅŸ bir baÅŸkaydı bugün. Acının hükmü silindi, bir garip heyecan sardı yüreÄŸimi. Korku başımı döndürmeye baÅŸladı. Sen sen ve sen

    AÅŸkın zamanımıydı ÅŸimdi?

Bunca kırılmışlık, gereÄŸinden fazla acı varken yeni bir sevdayı kaldırabilir miydim ki? Zaten hep zamansız gelir ya aÅŸk, bu güneÅŸ kandırdı. Benim gibi aÅŸk da gökyüzünün güzelliÄŸine  kandı, göç ettiÄŸi memleketten geri döndü. Dedim ya her ÅŸey senin başının altından çıktı. Ben o gün o kokuyu almasaydım, bunların hiç biri olmayacaktı. Yanına gelip konuÅŸmaya baÅŸladığımda, güneÅŸ, sıcaklığın ve o güzelim kokun..

     Buyurun iÅŸte, bir müzik esintisi, o da tamamlandı. Nasıl olmasın insan. Nasıl kaptırmasın kendini. GüneÅŸ parıl parıl parlarken, kuÅŸlar bile havalarda uçuÅŸurken , güller ÅŸarkı söylüyor. TaÅŸ deÄŸilim ki ben, buna karşı durayım ? Kim kimi tamamlıyordu acaba, güneÅŸ mi bizi  yoksa biz mi güneÅŸi? Asıl kahraman o ve bendim tabii,  güneÅŸ bulutlar kuÅŸlar bizi izliyordu… Åžimdi böyle bulutlar üzerinde gezmemin de, suratımdaki bu aptal gülümsemenin de, ortalığa çıkıp “Aşığım ben” diye bağırma isteÄŸimin de sebebi aÅŸk, sebebi sen bebeÄŸim!

      Hani aşık olmayacaktım ben? Hani yeterdi artık çektiÄŸim yürek sancıları... Hani bundan böyle aÅŸka uzak, gerçeÄŸe yakın duracaktım. Ah… Ah… O güneÅŸ ve o tatlı gülüş durduramadı. Asıl aÅŸk  sarhoÅŸ edermiÅŸ insanı, kendinden geçirirmiÅŸ. Beni mahveden o bizim aÅŸkımıza ışık olan bizi aydınlatan güneÅŸ, bizi bir araya getiren o.... BebeÄŸim seni çok özledim, seni çok seviyorum.

   Sen hayatımdasın, sen yanımdasın, sen canımdasın.....

Senden tek bir ÅŸey istiyorum sakın sakın beni bırakma. Hani kuÅŸlar kanatsız kaldıklarında uçamaz ve ölürlerya bende sensiz kaldığımda yaÅŸayamam ve ölürüm aÅŸkım..   

Son Yazılarım

Kategorilerim

    Arkadaşlarım

    Bağlantılarım

    Blogcu ile yapıldı